Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Δίλημμα “υποψιασμένος ασκητής ή ανυποψίαστος χαζοχαρούμενος;”: απέχω...



Δεν χρειάζεται να πέφτουμε στην παγίδα στομφωδών διλημμάτων τύπου “υποψιασμένος ασκητής ή ανυποψίαστος χαζοχαρούμενος;”. Καθυστερούμε αναίτια και αναβάλουμε τη λήψη αποφάσεων σε καθημερινά διλήμματα που θα μπορούσαν να απαντηθούν άμεσα ώστε να προχωρήσει η ζωή χωρίς χρονοτριβές. Δεν περιμένω πλέον χειροπιαστές αποδείξεις για το κάθε τι πριν πάρω αποφάσεις και τη στάση που τηρώ έναντι της καθημερινότητάς μου. Μου αρκούν οι υποψίες της Αληθινής Ζωής, δεν υπάρχει τίποτα πιο μάταιο από το, μέσα στην οχλαγωγία του σύγχρονου κόσμου, να απομονώνεσαι σε μια γωνία και να καταγράφεις σε ένα κομμάτι χαρτί τις προτεραιότητές σου στη ζωή. Προχωρώ άφοβα (αν και γεμάτος ανησυχία για τους οικείους μου), χωρίς να αγνοώ το κύμα των ειδοποιήσεων που λαμβάνω για τους κινδύνους της επόμενης ημέρας. Ίσως αν το πεπρωμένο επέλεγε βίαιες  προειδοποιήσεις αντί για ήπιες ειδοποιήσεις, να τους έδινα ακόμη μεγαλύτερη προσοχή.



ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από τη Σάμο, το 1999.

Δεν υπάρχουν σχόλια: