Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Πνευματικοί στροβυλισμοί ενός υγιώς σκεπτόμενου δεινόσαυρου



Προτίθεται σε εύθετο χρόνο να καταλήξει τί ακριβώς είναι: λόγιος ταραξίας συνειδήσεων, ποιητής εκ του προχείρου που έχει τη μορφή του υψηλού στελέχους υγιούς επιχείρησης, συγγραφεύς με έργο που δεν εντάσσεται σε κάποιο συγκεκριμένο τμήμα της βιβλιοθήκης και παρακολουθείται από αδιευκρίνιστο κοινό (ενίοτε πιστό) αλλά και από σκοτεινές περιφερόμενες φιγούρες ελαφρώς ρετρό εποχών (πιθανότατα τα 70ies, αλλά ποτέ, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος). Νοιώθει οτι βρίσκεται μοιραία περικυκλωμένος από τοξικές σχέσεις που τον αποσπούν από την αγάπη του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος. Συχνά, συλλαμβάνει τον εαυτό του να εκφράζει συναισθήματα με σβησμένη σιωπή αλλά κατά βάθος αντιλαμβάνεται οτι αυτή μικρή σχέση έχει με την Αθωνική Ησυχία που τόσο υπολείπτεται.


Τα ζεστά λόγια αποδοχής, συμπαθείας και αγάπης -των οποίων πάντως ο ρυθμός βαίνει μειούμενος- καθόλου αναγκαία δεν του είναι πλέον και τα δέχεται (ανέχεται, όσο περνάει ο καιρός) μόνον εφόσον εξυπηρετούν στόχους που ο ίδιος θεωρεί αποδεκτούς.


Αλληγορικά χαριτολογεί οτι δεν είναι δυνατόν όλοι οι υπόλοιποι να είναι κουφοί: ίσως και η δική του φωνή γίνεται ακατάληπτη όσο περνάει ο καιρός.


Καταλήγει: μάλλον όμως αυτοί είναι κουφοί!


ΥΓ. Θέλει δουλειά ακόμη...

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Θρόισμα ζωής



Είμαστε μάρτυρες, τον τελευταίο καιρό,  της συναισθηματικής υφαρπαγής γνώσεων και εμπειριών από μια απειλητική νέα τάξη πραγμάτων. Όσες από αυτές δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές ή να αξιολογηθούν σωστά, αποσύρονται ως μη αποδεκτές ή άχρηστες. Η Αθωνική Ησυχία δεν έχει καμία σχέση με την αμήχανη σιωπή, αλλά και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο για τις απαίδευτες ψυχές: σιγή ασυρμάτου! 


Δυστυχώς δεν είναι δυνατή η εμφύτευση προσωπικής λάμψης, αλλά ούτως ή άλλως αυτό το χάρισμα παύει σταδιακά να αποτελεί επικοινωνιακό πλεονέκτημα και γίνεται προσπάθεια να αποτελέσει αποκλειστική συνήθεια μιας κλειστής κάστας που όλο και απομακρύνεται από την καθημερινότητα.


Άτομα περιορισμένων δυνατοτήτων και χαμηλών προδιαγραφών βρίσκονται κάτοχοι ελευθέρας σε γεύματα, λιμουζίνες και οφίτσια που, επειδή ποτέ δεν τα είχαν πλησιάσει, τους υπερβαίνουν. Η ελπίδα τους είναι οτι με τον καιρό, όλοι θα συνηθίζουν τη νέα τάξη πραγμάτων. Και οι ίδιοι θα τη συνηθίσουν, δε μπορεί. Προς το παρόν, βρίσκονται περικυκλωμένοι από τοξικές σχέσεις που οι ίδιοι επιβάλλουν μέχρι να αισθανθούν ασφαλείς στο περιβάλλον τους.


Αλυσοδεμένοι σε μια επιφανειακή αυτάρκεια που δίνει τη ψευδαίσθηση επαγγελματικής επιτυχίας εξοφλούν -νομίζουν οι τλήμονες!- χρέη από προηγούμενες ζωές. Με ένα εμπιστευτικό παραλήρημα, συναισθηματικοί λειψοί και δυστυχισμένοι άνθρωποι σέρνουν το βήμα τους, την ώρα που ρομποτικά γεράκια επιβλέπουν τους διαβάτες στα πεζοδρόμια.


Χάθηκε η αγάπη και τρέχουν οι δυστυχείς στους δρόμους να τη βρουν για να τη μαζέψουν. Στα κρυφά.


Ε λοιπόν, αυτό που ακούγεται τριγύρω, δεν είναι ο ήχος της αληθινής ζωής. 


Ένα θρόισμα είναι απλώς...


ΥΓ. Ησυχάστε, αγαπημένοι, το κείμενο είναι παλαιότερο. Μόνο που έχει εφαρμογή στο σήμερα.

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Louis de Funés

https://www.youtube.com/watch?v=lBiBhoDlSRM&sns=fb

Louis de Funés: ένας από τους πιο βασικούς λόγους που -εκ των υστέρων- δε το μετάνοιωσα ποτέ που έμαθα να μιλώ Γαλλικά!

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Η Ποίηση λυτρώνει: κοιτώντας τους ποιητές με τρυφερή αμηχανία



·       
 * Καταρχάς μετά τη συζήτηση που είχα με τον Ντίνο Σιώτη για τον θρόνο του ποιητή όπως εμφανίζεται στο εξώφυλλο του Poetix που φιλοξενεί ποιήματά μου, νοιώθω οτι αυτός ο θρόνος είναι περήφανος μεν, αλλά σίγουρα ασταθής αφού στηρίζεται σε ξυλοπόδαρα!
· 
 * Αμέσως μετά, φέρνω στο μυαλό μου τα λόγια του καλού μου φίλου Νίκου Δήμου (που έχει γράψει και ποίηση!): η ένταση της ποίησης είναι παιδί της μοναξιάς!



Ευτυχώς, δεν είμαι ποιητής! Απλώς αποτυπώνω σε ποιήματα φευγαλέες ιδέες μου  που κινδυνεύουν να αποδράσουν. Μου είναι πιο εύκολο αυτό...

Σέβομαι τα μάλα τον κόσμο σας, αλλά επιτρέψτε μου να σας κοιτάζω με τρυφερή αμηχανία...

Επιτροπή
Εξετάστηκε σχολαστικά
αλλά δεν εκρίθη
            επαρκώς νεκρός.
Κυλούν ακόμα μέσα του
άσβεστες ελπίδες.
Πρέπει να ξαναπεράσει
από δευτεροβάθμιο επιτροπή.

Οι Μέρες της Ποίησης
Δεν είναι καλή μέρα η Δευτέρα
            για να γράψεις ποίηση.
Ούτε λόγος για Τρίτη ή Τετάρτη.
Για Πέμπτη
            δεν το συζητάω.
Η Παρασκευή
            δεν ενδείκνυται.
Δεν τρέφω εκτίμηση για τους ποιητές
            του Σαββατοκύριακου.
Τις υπόλοιπες όμως μέρες
            πεδίον δόξης λαμπρόν
απλώνεται εμπρός σας.
            Ω ποιητές!

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Έλα Paul, με ακούς; Ο Κωνσταντίνος είμαι βρε, από την Ελλάδα!




Dear Paul, I have been following constantly your whereabouts for 44+ years. This magical tour continues and will continue with dignity and affection till the end of time, definite but, at the same time, undefined. I can live with that and I will see you once more (from a distance!) sometime, somewhere, when One on One hits Europe.
Konstantinos from Athens

Φαίνεται οτι ο Paul (ή ο συνεργάτης του που εμφανίζεται ως Paul στα χιλιάδες μηνύματα που λαμβάνει!) αρέσκεται σε μεταφυσίκ σχόλια από εξωτικές χώρες σαν την Ελλάδα που έχει επισκεφτεί μόνο ως Beatle στα 60ies, τότε που ο magic Alex (Μάρδας) τους έψηνε να αγοράσουν ένα ελληνικό νησί!

Θα ξαναέρθουμε να σε δούμε, Paul, μαζεύω χρήματα και ακολουθώ ένα πρόγραμμα πειθούς της Ντόρας με ραδιοκύματα όταν κοιμάται που αγόρασα από έναν Ταϋλανδό σαμάνο μικρο-πωλητή: σύμφωνα τον προγραμματισμό, θα ξυπνήσει η Ντόρα ένα πρωί και θα μου πει: “μου έχουν λείψει οι συναυλίες του Paul, πότε θα πάμε να τον ξαναδούμε;”