Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019

Πρωινές σκέψεις παραλίας που καταγράφονται αργά το βράδυ στη βεράντα - Οδηγίες προς ναυτιλλομένους της σύγχρονης κοινωνίας


Σύγχρονοι πολίτες της κοινωνίας που νοιώθετε μελαγχολικοί εν μέσω της πνευματικής ραστώνης των καιρών μας, βγείτε από τα καταφύγια όπου κρύβεστε και ακούστε τα λόγια του τρελλού ποιητή:

Ξέρω ότι μελαγχολείτε συχνά κατά την παρατήρηση της ζωής αλλά δεν πρέπει να είστε θλιμμένοι. Μην διαλογίζεστε κατόπιν προγράμματος εν μέσω φωνασκιών και συνθημάτων.

Μη σταματήσετε ποτέ να απολαμβάνετε τα ερημικά καλοκαίρια ανάμεσα σε πολύ κόσμο, αλλά να νοιώθετε πολύ τυχεροί (το «ευλογημένος» φλερτάρει με την οίηση, γι αυτό και αποφεύγεται) που μπορείτε ακούτε το κελάημα των πουλιών ή που μπορείτε να παρακολουθήσετε τη μεταμόρφωση ενός κουκουτσιού από μανταρίνι σε δεντράκι που μεγαλώνει στη βεράντα σας και του χρόνου θα σας χαρίσει τους πρώτους του καρπούς, μικρούς θησαυρούς της ζωής.

Γνωρίζω ότι -άθελά σας- στοιβάζεστε αμήχανα ανάμεσα σε ανθρώπους που, υπό κανονικές (;) συνθήκες ούτε καλημέρα δε θα τους λέγατε. Μην καταφέρεστε σε βάρος τους, απλώς  κρατήστε τους ευγενικά στην άκρη της ζωής σας, ώστε να μην μπορούν να τη μολύνουν.

Θωπεύστε τρυφερά ξεχασμένες αναμνήσεις από τα χρόνια της καθαρότητάς σας. 

Γνωρίζω καλά τους λόγους της λιποψυχίας σας:
Ολόγυρά σας, παλιμπαιδίζοντα γερόντια που εμφανίζονται ως “σοφοί”, ξεχνούν τον ανέκκλητο αριθμό που αναγράφεται στην κρυμμένη τους ταυτότητα και μιλούν ακατάπαυστα περί παντός επιστητού. Χυδαίοι ψευδο-ηθικοί ναυαγοί της ζωής είναι πρόθυμοι να αλλάξουν πολιτικό σχηματισμό, αξίες και αρχές προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα ακόμη πεντάλεπτο μπροστά στο γυαλί, χωρίς να τους αποθαρρύνει το γεγονός ότι όλοι θα αλλάξουν κανάλι την ώρα που αυτοί θα εμφανιστούν. Η γλώσσα φτωχαίνει για να ανταποκριθεί στο φθηνό λεξιλόγιο και την απύθμενη πνευματική πενία της νέας τάξης πραγμάτων.

Κλείστε την εικόνα στους δέκτες και παρακολουθείστε το λόγο, ακόμη κι αν στην αρχή σας ξενίσει αυτό και νοιώσετε ότι έχετε χάσει την επαφή. Μην απελπίζεστε, θα είναι απλώς απώλεια της «χτισμένης» πραγματικότητας, όχι της αλήθειας της ζωής.

Δώστε τη μάχη και να ξέρετε ότι η αρχική (κατά πάσα βεβαιότητα) ήττα καθόλου ντροπιαστική δε θα είναι, αλλά αντίθετα τιμητική και ελπιδοφόρα.

Τέλος επικοινωνίας.


Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

Υφαίνοντας προσεκτικά το ίχνος της ζωής


Η ζωή (φαίνεται ότι) δεν ακολουθεί γραμμική πορεία και ίσως αυτό την κάνει ενδιαφέρουσα. Μεγαλώνοντας όμως, μπορώ να επιλέγω τις αναμνήσεις μου (που τις βλέπω εκ των προτέρων να πλησιάζουν) επιλέγοντας πεδία και πίστες ζωής, απ’ όπου θα προκύψουν αυτές οι αναμνήσεις. Μικρές προσαρμογές επιτρέπονται: ανέβαλα το προσκύνημα στο Άγιον Όρος (με τον συμβολικό αριθμό “20”) για να βρίσκομαι εδώ την ημέρα των εκλογών, αλλά συγχρόνως έχω ήδη προγραμμίσει τις εναλλακτικές ημερομηνίες του προσκυνήματος λίγο αργότερα από τον αρχικό προγραμματισμό.
Κλείνοντας ερμητικά το παράθυρο σε απαγορευμένες αναμνήσειες, αποφεύγω δυσάρεστα συναισθηματικά περιστατικά και προσαρμόζοντας το συναισθηματικό μου πλούτο, διατηρώ το ουσιαστικό ενδιαφέρον της ζωής, ανέπαφο. Χωρίς τις στενάχωρες εμπειρίες και αναμνήσεις που επέλεξα να απομακρύνω ευγενικά, πορεύομαι με τον αέρα ότι αφήνω πίσω μου ένα ενδιαφέρον ίχνος ζωής.
Εν κατακλείδι, υφαίνω με ιερή προσοχή το ίχνος της ζωής μου με σεβασμό στις ψυχές που πέρασαν και σε αυτές που βρίσκονται προ των πυλών.

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

Μόνος με τις σκέψεις: καλές προθέσεις ή ύπουλα παιχνίδια;


Τριγύρω μου, αποτελέσματα κάθε είδους αλλά στην πραγματικότητα τίποτα δεν άλλαξε: ξέρω τί θα πείτε, “δώστου χρόνο, μην περιμένεις θεμελειώδεις αλλαγές από τη μια στιγμή στην άλλη”. Κοιτάζω σιωπηλά ολόγυρά μου: οι στεγνοί από τους χυμούς της ζωής υπάρχουν πάντα στη ζωή μας, ανεξάρτητα αν αισθάνονται αδικημένοι από τα πράγματα ή δικαιωμένοι από τις εξελίξεις. Η στιγμιαία ανακούφιση από τη νέα τάξη των πραγμάτων, θα υποχωρήσει άραγε όταν η καθημερινότητα φορέσει τα ρούχα εργασίας της και επανέλθει; Οι πονεμένοι, προσώρας μόνο, πήραν ανάσες κυρίως επειδή έστρεψαν αλλού την προσοχή τους κι όχι επειδή κάτι άλλαξε επί της ουσίας. Καλές προθέσεις ή ύπουλα παιχνίδια; Δεν το γνωρίζω, τουλάχιστον όχι ακόμα και είναι πιθανόν ποτέ να μη μάθω. Άλλαξαν μήπως απλώς θέση οι παίκτες στο παιχνίδι με τις καρέκλες  όταν σταμάτησε απότομα η μουσική ή κάτι αλλάζει επί της ουσίας; Είναι πολύ νωρίς να δοθεί απάντηση σε αυτό.

Ώρες-ώρες νοιώθω ότι ο Θεός έχει κουραστεί με τα καμώματά μας. Κάλεσα ένα σοφό γέροντα στο Όρος να πάρω τη γνώμη του επ’ αυτού, αλλά το τηλέφωνό του δεν απάντησε κι έμεινα μόνος με τις σκέψεις και τα ερωτήματά μου…

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019

Οι απαγορευμένες αποκαλύψεις της σημερινής κοινωνίας (το μικρό πορτάκι διαφυγής από τη στενάχωρη πραγματικότητα)



Αναμφίβολα, η σημερινή κοινωνία ισορροπεί σε αλήθειες που κλειδώνονται στο σκοτάδι και ψέμματα που βγαίνουν βόλτα στο φως για να πάρτουν αέρα. Κι όμως, υπάρχουν κάποια πράγματα που καλόν είναι -ακόμα κι αν είναι γνωστά τοις πάσιν- να μην αναφέρονται σε δημόσιες συζητήσεις και να αφεθούν στην ησυχία τους. Έτσι λοιπόν, ακόμη κι αν μπαίνουμε στον πειρασμό να αναφερθούμε σε γεγονότα που δεν επαν-ανακαλύπτουν τον τροχό, καλόν είναι να κάνουμε τουμπεκί ψιλοκομμένο για να μη χαλάσουμε την διάθεση ατόμων που ίσως δυστυχήσουν, όχι τόσο αν αποκαλύψουμε την αλήθεια, αλλά αν αποδειχτεί ότι τη γνωρίζουμε.

Τέτοιες αλήθειες που αποτελούν τοτέμ και ταμπού υπάρχουν πολλέςε ολόγυρά μας. Καταθέτω ορισμένες μόνο, από μια εικονοπλασία που μου είναι αρκούντως οικεία. Έτσι λοιπόν, μην αποκαλύψετε:


1.    Στον επηρμένο, αδίστακτο και αμόρφωτο πολιτικάντη που δεν έχει καμία αξία και βρέθηκε στην εξουσία μόνο και μόνο επειδή κοιμήθηκαν οι θεοί στον Όλυμπο ότι έχασε -μάλλον οριστικά- την εξουσία (που αποτελούσε τη μοναδική πηγή άντλησης νοήματος στην άθλια ζωή του).


2.    Στην κομψευόμενη μεγαλοκοπέλα που τραβιέται από όλες τις πλευρές ότι έχετε αντιληφθεί ότι υπόκειται σε βελτιώσεις, μόνο και μόνο επειδή πλέον είναι πρόδηλη η χρήση της διορθωτικής τεχνολογίας μετά τις πρόσφατες υπερβολές της: κορίτσια, δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο για έναν άντρα από μια σύντροφο που μεγαλώνει δίπλα του με αξιοπρέπεια και σεβασμό στο σώμα της.


3.    Στον τρελαμένo Beatlάκια (εμένα;) ότι διαλύθηκαν οριστικά οι Beatles και πλέον οι νέοι δεν έχουν ιδιαίτερη ανάγκη τον ήχο τους στα σύγχρονα ακούσματά τους. Αυτό προφανώς (όπως και το επόμενο) είναι αλληγορικό και μπορεί να προσαρμοστεί σε πάμπολες άλλες εκφάνσεις της ζωής.


4.    Στον υπερδραστήριο drummer που θα έπρεπε να αποτελεί τον ρυθμικό στηλοβάτη του συγκροτήματος ότι ο ρυθμός του ξεφεύγει επειδή τα χέρια και τα πόδια του δεν τον υπακούουν και πρέπει να κρεμάσει τις μπαγκέτες του και να ασχοληθεί πλέον μόνο με την ακρόαση (το πολύ-πολύ και με το head-banging, αν είναι ροκάς).


5.    Σε όσους από εμάς που έχουν περάσει σε μια άλλη πραγματικότητα (πιθανότατα να μην είναι ευχάριστη) και αγωνίζονται να δείξουν ότι όλα “καλώς έχουν” και τίποτε δεν έχει αλλάξει, αν νοιώθετε ότι σας προσβάλλει να συμπεριφέρεστε σα να μην ξέρετε ή βλέπετε τι συμβαίνει, μπορείτε κάλλιστα να κάνετε έναν πήδο και να απομακρύνετε την κουβέντα από το επίμαχο σημείο: μακρυά κι αγαπημένοι από τις “ζώνες κινδύνου”.



Και τόσα, μα τόσα άλλα…