Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Πρωτοχρονιάτικα...



Δεν είμαι φίλος των πρωτοχρονιάτικων εκρήξεων μελαγχολίας.  Άλλο τόσο δεν αντέχω τις εκρήξεις εποχικής ευτυχίας αυτής της περιόδου. Αποζητώ το χαμηλών τόνων εορταστικό κλίμα εντός (άραγε μόνο της οικίας;) και μάλιστα είμαι πρόθυμος εκείνες τις ημέρες να δεχτώ τυχόν μικρή αποδόμηση του «οικογενειακού ονείρου». 

Έχω διαπιστώσει οτι κάτι τέτοιες περιόδους χάνω περίπου του 78% του -όποιου- χιούμορ έχω και συχνά είμαι αναγκασμένος να περιφέρομαι με ένα αμήχανο χαμόγελο, αφού δε βρίσκω κάτι χαριτωμένο να πω. Κατά τα λοιπά, τέτοιες μέρες δεν επιδιώκω να επικοινωνήσω μανιωδώς με αγαπημένους και οικείους γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα ήμουν αναγκασμένος να προβώ σε ανταλλαγή τυποιημένων ευχών και ζουζουνισμάτων (σ’ αυτό δεν είμαι καλός...).

Χρόνια αρκούντως πολλά και ιδιαιτέρως ευτυχισμένα... καλή δύναμη!


1 σχόλιο:

Διονύσης Μαλλούχος είπε...

Κι όμως Κωνσταντίνε, είσαι από τους σπάνιους εκείνους ανθρώπους που και στην ανταλλαγή αυτών των τυποποιημένων ευχών θα έχεις να πεις σκέψεις αυθεντικές, ειλικρινείς, όχι μόνον γοητευτικές, αλλά και θερμότατα επιρρέουσες στον συνομιλητή σου. Μην τις φοβάσαι τις στιγμές αυτές φίλε. Δικές μας είναι κι αυτές.