Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Ήπια αναβάπτιση



Ήσυχα, σχεδόν ανυποψίαστα, αναβαπτίζεται σιωπηλά, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Όλοι έχουν αλλού στραμμένη την προσοχή τους κι αυτό τον διευκολύνει για την αποσυμφόρηση από τις συνήθεις εστίες πίεσης. Όταν όμως η αποσυμπίεση θα έχει τελειώσει εντός του, ο χρόνος θα κυλάει ακόμη και η ζωή θα συνεχίζεται. Χωρίς αυτόν. 

Κάνει μεταβολή και επιστρέφει στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε. Τίποτα δεν είναι όπως το άφησε. Κι όμως, δεν πέρασε παρά μόνο μια στιγμή: πώς είναι δυνατόν να αισθάνεται οτι άλλαξαν όλα σε μια στιγμή; 

Περνάει στο απέναντι πεζοδρόμιο ήρεμος. Ο νέος χρόνος τον περιμένει στη γωνία. Ο νέος χρόνος όλων, όχι ο δικός του. Μάλλον αυτός ο βασανισμένος χρόνος δεν θα έχει μεγάλες διαφορές από τον παλαιό. Αλλά αυτήν τη στιγμή τον περιμένει με προσδοκία. Κοινή είναι αυτή η προσδοκία, δεν είναι αποκλειστικά δική του. Ο χρόνος όμως θα είναι δικός του.

Βαριέται τον κόσμο, αλλά η ζωή είναι συναρπαστική...

Δεν υπάρχουν σχόλια: