Σκυθρωπή Κοινωνία: Η Νέα Τάξη Πραγμάτων

Γράφει ο Αμερικανός blogger Sam Pavlina: Αυτό που σε καταθλίβει δεν είναι η κατάσταση, αλλά η σημασία που δίνεις σ’ αυτήν. Φέρνω στο μυαλό μου αρκετούς ανθρώπους που θα απαντούσαν με ανατρεπτική διάθεση (αλλά και απόλυτη ειλικρίνεια) σε αυτήν την περίπτωση: Αυτό που με καταθλίβει είναι οτι, ενώ δε δίνω καμία σημασία στην κατάσταση που επικρατεί (αφού ούτως ή άλλως δεν μπορώ να διορθώσω τα πράγματα), η κατάσταση γίνεται κάθε μέρα που περνάει όλο και χειρότερη κι αυτό με γεμίζει θλίψη...

Όπως κι αν είναι τα πράγματα, αν κάποιος προσπαθήσει να ζήσει με τη ψευδαισθησία οτι δεν τρέχει τίποτα κι οτι όλα είναι καλά, θα πέσει πάνω του η κοινωνία (που μέχρι εκείνη την ώρα έδειχνε να αδιαφορεί για την ύπαρξή του) για να τον εντάξει στη γενικότερη κατήφεια που επικρατεί. Αν η κοινωνία ήταν φυσικό πρόσωπο, πάω στοίχημα οτι θα ήταν ένας σκυθρωπός, ανέραστος κατσούφης που παραπονιέται για όλα και με τίποτα δεν είναι ικανοποιημένος.

Η λειτουργία της κοινωνίας είναι ξεκάθαρη: όταν η Σκυθρωπή Κοινωνία που αποτελεί τη Νέα Τάξη Πραγμάτων λάβει μήνυμα από κάποιον από τους αόρατους αισθητήρες ευτυχίας που βρίσκονται κρυμμένοι πίσω από κάθε σπίτι οτι υπάρχει ανάμεσα στη μαυρίλα ένα φως (ένας ευτυχής άνθρωπος), αμέσως κινητοποιείται για να επαναφέρει την ισορροπία προς τα κάτω: το σύνθημά της εξάλλου είναι “the only way is down” (ίσως το γεγονός οτι το σύνθημα είναι στην αγγλική, υποδηλώνει οτι η Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι ξένος δάκτυλος). Στα χέρια της η Σκυθρωπή Κοινωνία έχει τους πλέον απεχθείς μηχανισμούς αποκατάστασης της δυστυχίας του κόσμου: μικρόψυχες ανθρώπινες συμπεριφορές και κακίες για τις πλέον εύκολες περιπτώσεις που αποδυναμώνουν τον ανθρώπινο ιστό από μόνες τους και δεν απαιτούν περαιτέρω επεξεργασία.

Αλλά όσο κι αν επιδεινώνονται οι συνθήκες, υπάρχουν ακόμη ορισμένοι αθεράπευτα ευτυχείς. Τότε, η Σκυθρωπή Κοινωνία βγάζει τους άλλους άσσους από το μανίκι της: εκκαθαριστικά σημειώματα εφορίας με κάθε λογής έκτακτες απρόβλεπτες εισφορές. Αν και πάλι υπάρξουν ορισμένοι προκλητικοί που, σε πείσμα κάθε ανθρώπινης λογικής  εξακολουθούν να χαμογελούν από ευτυχία (προσοχή! Όσοι χαμογελούν από αμηχανία δεν συμπεριλαμβάνονται στην κατηγορία αυτήν) τότε η Σκυθρωπή Κοινωνία είναι αναγκασμένη να καταφύγει στα πιο βαρειά όπλα που διαθέτειπ: ανίατες ασθένειες και απρόβλεπτοι θάνατοι.

Κι αν μετά και από αυτό το στάδιο υπάρχουν άνθρωποι που δεν το βάζουν κάτω και έχουν το βλέμμα τους στραμμένο προς τον Ουρανό μουρμουρίζοντας ακατάληπτα (πόσο ενοχλούνται οι επιτελείς της Σκυθρωπής Κοινωνίας που δεν μπορούν να καταλάβουν τί ψυθιρίζουν και σε ποιόν!-αυτοί οι άνθρωποι...) τότε λιποψυχούν και παρατάνε τις προσπάθειές τους: ούτως ή άλλως έχουν να ασχοληθούν με τόσους πολλούς, δεν τους πειράζει να αφήσουν ορισμένους δυστυχείς να νιώθουν ευτυχισμένοι... Εξάλλου η ιστορία δείχνει οτι η κοινωνία θα τους αποβάλλει, δεν είναι δυνατόν να δεχτεί να υπάρχουν ανάμεσα στα μέλη της και κάποιοι ενοχλητικοί που δεν ακολουθούν το ρεύμα της κατάθλιψης...