Ανάμεσα στα καμμένα κτίρια, πίσω από τα βουβά κλάμματα που δεν κόπασαν, πρόβαλε ανύποπτα η άνοιξη.
Χωρίς μεταφυσικούς τουρισμούς που μας αφήνουν ακάλυπτους στις κάθε λογής δεισιδαιμονίες, δειλά έκανε την εμφάνισή της η άνοιξη. Χωρίς να αφήσει υποσχέσεις (τί υποσχέσεις θα μπορούσε να αφήσει εξάλλου;), δε μίλησε με στόμφο για να κρύψει την ανασφάλειά της. Απλώς ήρθε και κάθισε δίπλα μου χωρίς να εκβιάζει την προσοχή μου.
Και εγώ, την κοιτάζω σα να ήταν μια πολλά υποσχόμενη γυναίκα με την οποία νιώθω ότι, αν έστρεφα τώρα την προσοχή μου επάνω της, δε θα είχα καμία ελπίδα: η αδιάλειπτη αναζήτησή της «εκτός εποχής» θα γινόταν ένας ανικανοποίητος αυτοσκοπός που τελικά θα φρέναρε το ρυθμό της ζωής μου.
Της χαμογελώ ευγενικά και απομακρύνομαι: υπομονή, σε λίγο θα έρθει μόνη της προς τη μεριά μου…
.jpg)
2 σχόλια:
Ελπίδα μας φέρνει η Άνοιξη κι ας μην περίμεναν οι κουτόφραγκοι να μας κοροϊδέψουν την Πρωταπριλιά! Πήραμε και τα δώρα μας –έτσι μας λένε- και μπορούμε να ελπίζουμε πως θάρθει η Άνοιξη και το γκρι του χειμώνα θα χαθεί μαζί με τα πρώτα ελπιδοφόρα άνθη της αμυγδαλιάς , που, ανθεκτική, υπομονετική και πανέμορφη, μας ετοιμάζει για τη μεγάλη γιορτή, με μια μακρά Σαρακοστή εγκράτειας και εξαγνισμού από τις “παλαιές αμαρτίες”. Ξεσκόνισε , μάζεψε σιγά- σιγά τα χαλιά, βαφή για τα αυγά έχεις από πέρυσι. Αρχέγονο σύμβολο της Ανάστασης τα κόκκινα αυγά θα στολίσουν το γιορτινό τραπέζι , για όποιον έχει ακόμη τραπέζι.
Ας έχουμε φέτος την πρόνοια για αυτούς που δεν έχουν. Ας οπλιστούμε με αγάπη, σαν κι αυτή που έδωσε ο Δημοφώντας στην ξερή Αμυγδαλιά και άνθισε μεσ΄το χειμώνα. Γιατί αλλιώς η άνοιξη δε θα είναι γιορτή για κανέναν.
ΠΡΟΕΔΡΑΡΑ
Και καλά η άνοιξη, που είναι και λίγο ξενερωτική, όπως και το καλοκαίρι, εξάλλου... ΜΕΤΑ ΟΜΩΣ! Μετά ακολουθεί το υπέροχο φθινόπωρο που το περιμένω πώς και πως.
Δημοσίευση σχολίου