Aπό το βιβλίο μου ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ (२०००)
Ο καθένας μας κουβαλάει μιά σκιά.
Μας παρακολουθεί
και ξέρει για μας
όλα όσα εμείς
επιλέγουμε να μην ξέρουμε.
Οι συζητήσεις με την σκιά
είναι δυσάρεστες.
Αλλά ανακουφιστικές.
Έρχεται κάποια στιγμή
που πρέπει να γίνουν.
Όσο νωρίτερα γίνουν
πριν από την στιγμή
της αναχώρησης,
τόσο καλύτερα.
*********
“Δεν είναι, δυστυχώς, περίπου
αυτό που φοβάσαι….
Είναι ακριβώς αυτό ! “
Ο γιατρός ακούμπησε θριαμβευτικά
τα γιαλιά στο γραφείο του :
“Λυπάμαι”.
********
“Ποτέ δεν θα πεθάνουμε,
κουφάλα νεκροθάφτη “.
-Τι ειρωνία.
Γέλαγα πολύ με αυτό το στιχάκι.
Που νάξερα.
- Ήξερες. Όλοι ξέρουν.
- Εσύ τώρα με ποιόν είσαι;
Με μένα ή με τους άλλους;
- Δεν είμαι με σένα. Είμαι εσύ.
- Εγώ δεν θάλεγα ποτέ
τόσο σκληρά λόγια
στον εαυτό μου.
- Κι όμως, μόλις τα είπες.
- Είναι άδικο.
Είχα τόσα πολλά να δώσω.
- Μην ανησυχείς.
Τίποτα δεν πάει χαμένο.
Ειδικά η αγάπη.
- Για όλα έχεις μια απάντηση.
- Για όλα υπάρχει μια απάντηση.
Πριν ακόμα από την ερώτηση.
- Δεν μπορεί να γίνει κάτι τώρα;
Δεν ξέρω τι ακριβώς…
Να μη φύγω τώρα…
Να κερδίσω χρόνο.
- Το θέλεις στ΄ αλήθεια;
Στ΄ αλήθεια;
Αν μπορείς να το αλλάξεις,
χαλάει η συνταγή. Χάνεται το
ενδιαφέρον. Παύουν να είναι
πολύτιμες οι στιγμές.
- Αν σούλεγε κάποιος:
“Έχω μια πρόταση.
Θα φύγω εγώ αντί για σένα.
Εσύ θα μείνεις.
Αλλά θα μου δώσεις
όλες σου τις στιγμές μέχρι σήμερα.
Όλα τα γέλια και όλα τα δάκρυα.
Είσαι;”
Εσύ τι θάλεγες;
…………………………………………….
- Όχι ρε. Δεν στα δίνω.
- Με εκπλήσσεις.
Δεν σε φανταζόμουνα έτσι.
Είσαι έτοιμος.
ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΖΟΥΜΕ :
ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΙΑ.
.jpg)
3 σχόλια:
Εκεί στο "μηδέν" βρίσκουμε το "είναι". Αυτή είναι η τραγικότητα αλλα και η λυτρωση της ύπαρξης . Όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με τον θάνατο, την ασθένεια, την καταδίκη, μονον τοτε,σαν τον Μαρσω του Καμυ ολοι μασ, ερχομαστε αντιμετωποι με την σκια μας. Αν φθαναμε σε ενα επίπεδο να συναντηθούμε με αυτή τη σκιά μας σε φυσιολογικές καταστάσεις θα αγγιζαμε την πραγματική σοφια και την έννοια της ευτυχίας.
Πολύ μου αρέσει το παραπάνω απόσπασμα. Είναι διαθέσιμο αυτο το βιβλίο;
Όταν έγραφα αυτό το κομμάτι βρισκόμουν αντιμέτωπος με τον πνευματικό θάνατο (με λίγο από διαγνώσεις σε προβλήματα υγείας και καλπάζουσα έπαρση στον επαγγελματικό τομέα). Από τότε πέρασαν 12 χρόνια, πολλές πληγές επουλώθηκαν, άλλες άνοιξαν αλλά, εν κατακλείδι βρίσκομαι εδώ πιεσμένος, όπως όλοι, αλλά αθεράπευτα ευτυχής. Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό το βιβλίο υπάρχει ακόμα στον ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ όπου υπήρχε πριν από κάποιον καιρό, τουλάχιστον ως κωδικός. Για να είμαι ειλικρινής δεν είμαι καν σίγουρος αν, μετά τα χθεσινοβραδινά, υπάρχει ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ!
Σε κάθε περίπτωση, επειδή το ενδιαφέρον σου για τα κείμενά μου με έχει αγγίξει, θα χαρώ πολύ να σου στείλω αυτό το βιβλίο (από το οποίο έχω αρκετά αντίτυπα) και το πρώτο μου του 1998, από το οποίο σύμφωνα με πρόχειρους μαθηματικούς υπολογισμούς, υπάρχουν περίπου 6,3 - 7,9 αντίτυπα που τα έχω όλα εγώ! Σέβομαι απολύτως την επιθυμία σου για ανωνυμία, αλλά θα χρειαστώ την διεύθυνσή σου για τα στείλω το «υλικό». Μπορείς να μου την στείλεις στο email: stigmes@techlink.gr;
YΓ. Στο site (www.stigmesstonchrono.gr) που υπάρχει από το 2000 υπάρχουν κάποια πιο "σκληρά" κείμενα για μάχιμες ψυχές
ΜΟΥ ΒΆΖΕΙΣ ΔΎΣΚΟΛΑ ΑΑΑΑΑΑΑ
Δημοσίευση σχολίου