Η ώρα της διανομής: Φρούδες φλούδες

Φρούδες φλούδες στολίζουν τη γύμνια μας. Μουγκρητά ανεκπλήρωτης ευδαιμονίας παιανίζουν απ’ άκρη σε άκρη της επικράτειας και οι πολίτες αυτού του βασιλείου φέρονται και άγονται αδιαμαρτύρητα, με ένα μόνο όρο: να διατηρούν την ψευδαισθησία ότι η φωνή τους ακούγεται στα υπόγεια των ορυχείων όπου έχουν καταλύσει. Οι εικόνες που απεικονίζονται στην εικονική πραγματικότητα και τις χρησιμοποιούν και στην εικονική τους επικοινωνία είναι, αναμφισβήτητα, ελάχιστα γοητευτικές. Φωνασκίες εκτοξεύονται για εκτόνωση. Όχι τυχαίες φωνασκίες, αλλά φωνασκίες αέρος. Γιατί, όπως ίσως γνωρίζετε, δεν υπάρχει μόνο σαλάμι αέρος. Υπάρχουν και φωνασκίες αέρος που εκτοξεύονται εκ του ασφαλούς όταν όλοι έχουν αλλού στραμμένη την προσοχή τους. Επιρρεπείς στα συναισθήματα της κατάθλιψης και του άγχους, λαμβάνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα δόσεις από ατιμώρητη σκανδαλολογία και τούρκικα σήριαλ…καμία σχέση με τον καφέ, που αφού επιμένουμε να τον αποκαλούμε «ελληνικό», δεν έχω κανένα λόγο να διαφωνήσω μαζί σας: από συνήθεια, έλλειψη φαντασίας, ανασφάλεια ή απλώς βολή, δεν είμαι σίγουρος, πάντως δε θα διαφωνήσω.
Μόνο που τώρα την ώρα που κάνουμε τη διανομή των λίγων πραγμάτων που μας έχουν απομείνει, κάντε μου μια μεγάλη χάρη:

Κρατήστε εσείς τις φλούδες… εγώ προτιμώ να μείνω με τις φρούδες ελπίδες.