Άγνωστε, σε ξέρω καλά εσένα: εσύ είσαι αυτός που με διαβεβαίωνε με ένα καθησυχαστικό χαμόγελο ότι όλα θα πάνε καλά… και τώρα βλέπεις τι έγινε! Και τον διπλανό σου, τον άλλο άγνωστο, κι αυτόν τον ξέρω: αυτός μου είχε υποσχεθεί λιγότερα, ίσως γι’ αυτό τώρα δεν ντρέπεται να με κοιτάξει κατάματα και μου ρίχνει κλεφτές ματιές.
Κι ο άλλος που τόση ώρα με κοιτάζει σιωπηλός: το πρόσωπό του δε μου θυμίζει τίποτα, αλλά για κάποιο λόγο νομίζω ότι τον έχω ξαναδεί। Μάλλον καθόταν πάντα πίσω και δεν πήρε ποτέ θέση σε αυτά που συνέβαιναν.
Μια ωραία ατμόσφαιρα είμαστε…
.jpg)
3 σχόλια:
Κωνσταντίνε,
Εμένα οι άγνωστοι μου φαίνονται πιο οικείοι. Να ανησυχώ;
Έφη
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ, ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΗΞΗ.
Έφη, Στήβεν,
Κοντά βρίσκεστε: της Έφης οι άγνωστοι της φαίνονται οικείοι, ενώ τον Στήβεν τον βοηθούν να μη πλήττει.
Έχουνε μια χρησιμότητα οι άγνωστοι και τους είχαμε πάρει από κακό μάτι.
Δημοσίευση σχολίου