Οι Φύλακες της Σιωπής

Στέκονται γύρω μας διακριτικά και εποπτεύουν χωρίς να προκαλούν. Δεν προσδοκούν οποιοδήποτε μισθό, αλλά έχουν βαθύτατη αίσθηση του ιερού σκοπού τους. Ούτε συναστρέφονται με τους πολίτες των σύγχρονων καιρών, βρίσκονται όμως πάντοτε στην διάθεσή τους όταν αντιληφθούν την ανάγκη της απόκτησης της ιερής σιωπής.

Το καθήκον τους;

Να διαφυλάξουν την πολύτιμη σιωπή που κινδυνεύει να χαθεί μέσα στη σύγχρονη οχλαγωγία, παρασύροντας μαζί της τους θησαυρούς της ανθρώπινης ζωής που είναι άρρηκτα συνεδεδεμένοι με τη Σιωπή.

Μου φαίνεται οτι τελικά αυτό που έχει αξία στη ζωή δεν είναι να μπορείς να κρατάς το στόμα σου ερμητικά κλειστό για να μη δραπετεύσουν από τη φυλακή της ψυχής σου λόγια άδικα κι ανήθικα, αλλά να περιορίσεις στο απόλυτο τίποτα με μια άγνωστη -αλλά υπαρκτή- θεϊκή τέχνη όλα αυτά που αναζητούν διέξοδο από μέσα σου. Και τότε, ήσυχος πια, μπορείς να ανοίγεις το στόμα σου όποτε και όσο θέλεις. Ευρισκόμενος όμως σε αυτό το άγιο σημείο, δε θα θέλεις να ανοίγεις το στόμα σου, όλα όσα διαπιστώσεις οτι έχουν αληθινή αξία, έχουν ειπωθεί και μάλιστα πλειστάκις. Αυτές οι σκέψεις με διαπερνούν αυτήν την περίοδο αλλά η πραγματοποίηση ενός τέτοιου ατόφιου στόχου απαιτεί δύσκολες πνευματικές ακροβασίες που με υπερβαίνουν.

Γι αυτό το λόγο αναζητάω ένα Φύλακα της Σιωπής για να ζητήσω τη βοήθειά του. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένας αναχωρητής από αυτούς που συναντώ στο Όρος, ίσως όμως να είναι ένας ανύποπτος άνθρωπος της διπλανής πόρτας.

Έχω υπ’ όψιν μου κάποιον, που είμαι σίγουρος οτι είναι (και) Φύλακας της Σιωπής. Αλλά δεν μπορώ να τον ρωτήσω ανοιχτά. Δισταγμός; Ντροπή; Αβεβαιότητα;

Θα περιμένω, είμαι σίγουρος οτι θα καταλάβει την ανάγκη μου και θα με πλησιάσει αυτός... έτσι γίνεται πάντα!