Αναχωρητές και διανοούμενοι σε αδράνεια

Κάποτε κυκλοφορούσαν ανάμεσα στο πλήθος αλλά ποτέ δε γίνονταν μέρος του: ήταν πάντα μια ομάδα δακτυλοδεικτούμενων εκκεντρικών που όλοι τους αντιμετώπιζαν με ένα μείγμα θαυμασμού και απέχθειας. Σ’ αυτήν την κάστα δεν μπορούσε ο καθένας να γίνει μέλος... οι περισσότεροι όμως ούτως ή άλλως δεν το επιθυμούσαν, προτιμούσαν να παρατηρούν εξ αποστάσεως τα μέλη αυτής της μυστηριακής ομάδας και να τα σχολιάζουν με ασφάλεια.

Κι έτσι, εκόντες-άκοντες, οι φορείς της άρνησης των κοινωνικών συμβατικοτήτων απέκτησαν χαρακτήρα μυθικό και μετέτρεψαν την -πιθανή- αδυναμία ένταξής τους στον κοινωνικό ιστό σε μεταφυσική επιλογή απομάκρυνσης από τα γήινα.

Οι άκομψοι μιμητές αυτής της στάσης ζωής έκαναν ένα μοιραίο λάθος: αναζήτησαν την κοινωνική αποδοχή και αναγνώριση και έκαναν μοιραία τους εαυτούς τους καρικατούρες της σύγχρονης κοινωνίας, παρασύροντας και τους αυθεντικούς στη δίνη και την επακόλουθη ειρωνία. Βέβαια οι αυθεντικοί αναχωρητές ποσώς ενδιαφέρονται για τη γνώμη της κοινωνίας... αλλά διαπιστώνω με θλίψη οτι οι διανοούμενοι είναι πρόθυμοι για συμβιβασμούς...