Πνευματικά Extreme Sports

Το φαινόμενο του εσωτερικού σκοταδιού κατά τις ηλιόλουστες ημέρες παρουσιάζει ανεξήγητη έξαρση. Συνηθίσαμε να φοβόμαστε το σκοτάδι και να αποζητάμε το φως... κι όμως σε υπερβολικές ποσότητες ο ήλιος τυφλώνει, ενώ το σκοτάδι με σωστή διαχείριση μας απελευθερώνει από τους τυφλούς φόβους μας.

Αναζητώ (και προς μεγάλη μου έκπληξη βρίσκω ακόμα!) ανακουφιστικές καθημερινές πνευματικές ασκήσεις που εμποδίζουν την ψυχή μου να γίνει λαπάς. Μ’ αυτόν τον τρόπο σε μια κοινωνία της οποίας η κοινωνική ευαισθησία βαίνει φθίνουσα με ραγδαία βήματα, διατηρώ -αν μη τι άλλο- ολοζώντανη την αίσθηση οτι η ζωή συνεχίζεται και με την δική μου συμμετοχή και η μάχη δεν έχει χαθεί ακόμη. 

Όσο κι αν φαίνεται ριψοκίνδυνο αυτό, ο πιο ασφαλής τρόπος να διαχειριστείς την αλήθεια είναι να τη βγάλεις βόλτα στο Φως. Ίσως γιατί οι άνθρωποι τριγύρω σου έχουν άλλα στο μυαλό τους ή πάλι δεν μπορούν να πιστέψουν οτι η αλήθεια είναι το γυμνό σώμα της όμορφης νέας γυναίκας που βρίσκεται μπροστά στα μάτια τους. Επιλέγουν να την αναζητούν βαριεστημένα (και ανέλπιδα;) κάτω από τα χοντρά ρούχα των μεσηλίκων.

Και με αυτόν τον τρόπο διατηρούν στην καθημερινότητά τους θανάτους και καταστροφές που καθόλου δε θέλουν να παραδεχτούν ο ένας στον άλλον και -κυρίως- στον εαυτό τους οτι έχουν ήδη συντελεστεί. Κι όμως: η έντιμη λύση της παραδοχής του θανάτου μιας ιδέας ή επιθυμίας είναι προτιμότερη από τη διατήρηση ενός νεκρού οργανισμού στο μηχάνημα του οξυγόνου που, ούτως ή άλλως, δεν το χρειάζεται στο σκοτεινό δωμάτιο όπου βρίσκεται. Γιατί, κατά έναν παράξενο τρόπο, το δωμάτιο αυτό αποκτά στη σύγχρονη κοινωνία όλο και περισσότερους ενοίκους. Και με αυτόν τον τρόπο, ανύποπτα διαχέεται ο θάνατος στη ζωή των ανθρώπων και σταδιακά αντικαθιστά τη ζωή.

Αυτό όμως το πνευματικό extreme sport (το να βγάζεις βόλτα την αλήθεια στο Φως) δεν είναι το μόνο: μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι σκληρές μάχες με ένα άτακτο υποσυνείδητο που πλέον δεν είναι εξ αρχής χαμένες όπως συνέβαινε παλαιότερα. Ανείπωτες φαντασιώσεις που μπορεί να βρίσκονται ένα βήμα από την πραγματοποίησή τους, μπαίνουν πειθαρχημένα στο θάλαμο των επιθυμιών που θυσιάζονται για την διατήρηση ηθικών φραγμών και αξιοσέβαστων κοινωνικών επιταγών, αποφασισμένες να περάσουν το υπόλοιπο του βίου τους στο χρυσό κλουβί τους...

Η εγγενής αδυναμία του ανθρώπου να επεξεργαστεί -και να αξιοποιήσει- τους τόνους των πληροφοριών που του επιδαψιλεύονται στον κόσμο που τον περιβάλλει, τον οδηγεί σε μια αδιάκοπη νευρικότητα που οδηγεί σε τάση (απο)φυγής: κάθε φορά που φτάνει μπροστά στην αλήθεια, κλείνει τα μάτια με αποστροφή και απομακρύνεται από αυτήν με μεγάλους πήδους. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τα πνευματικά extreme sports είναι μια κάποια λύση...