H Eleanor Rigby πέρασε από μπροστά μου και με χαιρέτησε…

Το άγαλμα της Eleanor Rigby στην οδό Stanley Street του Liverpool: Αφιερωμένο σε όλους τους μοναχικούς ανθρώπους

H Eleanor Rigby πέρασε από μπροστά μου και με χαιρέτησε…
Ο ιερέας με κοίταξε με -διακριτική- έκπληξη που την έκρυψε πίσω από το καλοσυνάτο ύφος του, κυρίως όμως πίσω από τη μακριά γενειάδα του:
- Σε βλέπω συχνά στην εκκλησία τον τελευταίο καιρό και άλλες φορές έρχεσαι και μου μιλάς για λίγο αλλά τις περισσότερες κάθεσαι μόνος σου… θέλεις κάτι;

Πράγματι τους τελευταίους μήνες πηγαίνω τακτικά στην εκκλησία της ενορίας μου και μάλιστα επιλέγω τους απογευματινούς «εσπερινούς» που η εκκλησία είναι άδεια, σε αντίθεση με τις «μεγάλες εορτές της Χριστιανοσύνης» που όλοι βάζουμε τα καλά μας και εμφανιζόμαστε σα να πηγαίνουμε σε κοσμική εκδήλωση. Εκείνες οι στιγμές φαίνονται πιο προσωπικές και τις αποζητάω, χωρίς να είμαι μοναχικός. Ο ιερέας που εκτελεί το καθήκον σε μια άδεια εκκλησία εκείνη την ώρα, φέρνει στο μυαλό μου τον Father McKenzie από το κομμάτι Eleanor Rigby των Beatles του 1966 (αχ ρε Paul, πάλι εσύ!!!!):
Father McKenzie, writing the words
of a sermon that no one will hear
No one comes near
Σήκωσα τα μάτια προς την πλευρά του ιερέα που μου μίλησε και λες και περίμενα την ερώτηση και είχα ήδη προετοιμάσει την απάντησή μου του είπα (και μαζί μ’ αυτόν άκουσα κι εγώ τα λόγια μου):
- Ναι, κάτι θέλω. Θέλω να ξυπνήσει το καλό κομμάτι του εαυτού μου που το βρήκα μετά από πολυετή αναζήτηση και μετά το έχασα.
Αυτό είναι το πολύτιμο με τους φωτισμένους ιερείς: δε σε κοιτάνε με έκπληξη σα να έχεις πει μια απίστευτη μπαρούφα, ούτε χαμογελάνε κρύα και χαϊδεύουν τα αυτιά σου με ξύλινα λόγια της μορφής «σε καταλαβαίνω παιδί μου». Ένα απλό κούνημα του κεφαλιού που συνοδεύεται από λυτρωτική σιωπή, είναι η σαφής ένδειξη ότι το μήνυμα ελήφθη. Και μετά, σου παραχωρείται όλος ο χρόνος που θα απαιτηθεί μέχρι να γίνει το ξύπνημα που περιμένω με αγωνία και το βλέμμα του δείχνει ότι, όποτε χρειαστώ στην πορεία έναν έγκυρο συζητητή, μπορώ να βασίζομαι πάνω του.
Για να μη φτάσουμε στο επιμύθιο του κομματιού του Paul McCartney:

Father McKenzie, wiping the dirt
From his hands as he walks from the grave
No one was saved

ΥΓ. Στην αρχή ο Paul μιλούσε στους στίχους του τραγουδιού όχι για Eleanor Rigby αλλά για Daisy Hawkins… και όχι για Father McKenzie αλλά για Father McCartney… τον πατέρα του!