Υποψίες και ελπίδες

Μένουν αραχνιασμένες σε σκοτεινά δωμάτια και, λίγο αργότερα, δεν μπορείς καν να τις αναγνωρίσεις. Σα δίδυμες αδελφές του ελέους που καθόλου έλεος δεν επιδεικνύουν στον ίσιο τους τον εαυτό. Στεγνές από έρωτα, στερημένες από αληθινό ενδιαφέρον στη ζωή, μένουν ακίνητες και σιωπηλές , σα σκονισμένα αγάλματα σε πλατείες που ερημώνουν.

Κάποτε… και μόνο η εμφάνισή τους προκαλούσε ρίγη συγκίνησης σε ανύποπτους περαστικούς που έρχονταν τρέχοντας για να βρεθούν κοντά τους. Τώρα όμως και μόνο το ενδεχόμενο συνάντησης μαζί τους, αποτελεί ικανό λόγο για να αλλάξει κάποιος πεζοδρόμιο και να απομακρυνθεί.

Υποψίες που ποτέ δεν επαληθεύτηκαν, αλλά ούτε καν διαψεύστηκαν για να δώσουν μια κάποια λύτρωση. Και ελπίδες που δεν ευωδόθηκαν κι έμειναν γριές που προξενούν θλίψη.