Έχω τη φοβερή υποψία ότι μας κρύβουν τρομερά μυστικά που θα μπορούσαν να αλλάξουν τη μικρο-ζωή του καθενός εξ ημών. Ασφαλώς φταίμε και εμείς που δειχνόμαστε εύπιστοι και κλείνουμε τα μάτια μας σε γεγονότα που βγάζουν μάτια! Βεβαίως εθελοτυφλούμε την κρίσιμη στιγμή και φυσικά συχνά επιλέγουμε να έχουμε τα αυτιά μας κλειστά την ώρα που η κρίσιμη πληροφορία μας βομβαρδίζει, ακόμα και ακατάπαυστα. Και όταν, προσώρας, σταματήσει ο καταιγισμός της πληροφόρησης, ανοίγουμε τα μάτια μας και κινούμαστε σα να μην έχουμε καταλάβει τί έχει συμβεί, έχοντας την απαίτηση από το οικοσύστημα να μας αντιμετωπίζει σαν τίποτα να μην έχει συμβεί: Τί ζητάμε, δηλαδή, από τον κόσμο; Τόσο δύσκολο είναι στη ψηφιακή εποχή μας που οι ειδήσεις διαχέονται εν ριπή οφθαλμού να μας αντιμετωπίζει με κάποια σχετική τρυφερότητα χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του κάποιες εξελίξεις, που μάλιστα ορισμένοι έχουν την τάση να τις αποκαλούν δραματικές;
Εμένα δηλαδή γιατί να μου αποκαλύψουν με τόσο βίαιο τρόπο ότι διαλύθηκαν οι Beatles; Και μάλιστα ότι -άκουσον, άκουσον!- δύο από αυτούς δεν βρίσκονται πλέον μαζί μας; Αφού κάθε 3-4 χρόνια εξακολουθώ να πηγαίνω στις συναυλίες του Paul McCartney όπου πάντα παίζει και αρκετά κομμάτια των Beatles, είναι ανάγκη να μου μαυρίσουν την ψυχή με αυτή τη δυσάρεστη πληροφορία;
Άσε και το άλλο, αυτό που άκουσα την προηγούμενη εβδομάδα και με έβγαλε εκτός εαυτού: γκρεμίστηκε το γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, και τώρα έχει βοσκότοπος για κατσίκες!
Με ρώτησες κύριε αν θέλω να τα μάθω αυτά εγώ; Αυτά τα δύο είναι μόνο κάποια από τα εκατοντάδες παραδείγματα που συρρέουν στη ζωή μας και μας χαλάνε το κέφι… έχω την δραματική υποψία ότι υπάρχουν και φοβερές εξελίξεις στην οικονομική πραγματικότητα της χώρας, αλλά αυτό ούτε που θέλω να το σκέφτομαι. Για μια στιγμή σηκώθηκα από το κρεβάτι, ξεκλειδώθηκα από το δωμάτιο όπου με διατηρώ με ασφάλεια, έβγαλα την κουκούλα από το κεφάλι που με βοηθάει να μην ακούω τα δυσάρεστα νέα και κάθισα να γράψω αυτό το μικρό πόνημα. Τώρα που το τελείωσα, τρέχω γρήγορα να ξανα-κουκουλωθώ και διπλοκλειδωθώ για να ξεφύγω από τα θλιβερά σας νέα.
Χαίρεται!
Εμένα δηλαδή γιατί να μου αποκαλύψουν με τόσο βίαιο τρόπο ότι διαλύθηκαν οι Beatles; Και μάλιστα ότι -άκουσον, άκουσον!- δύο από αυτούς δεν βρίσκονται πλέον μαζί μας; Αφού κάθε 3-4 χρόνια εξακολουθώ να πηγαίνω στις συναυλίες του Paul McCartney όπου πάντα παίζει και αρκετά κομμάτια των Beatles, είναι ανάγκη να μου μαυρίσουν την ψυχή με αυτή τη δυσάρεστη πληροφορία;
Άσε και το άλλο, αυτό που άκουσα την προηγούμενη εβδομάδα και με έβγαλε εκτός εαυτού: γκρεμίστηκε το γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, και τώρα έχει βοσκότοπος για κατσίκες!
Με ρώτησες κύριε αν θέλω να τα μάθω αυτά εγώ; Αυτά τα δύο είναι μόνο κάποια από τα εκατοντάδες παραδείγματα που συρρέουν στη ζωή μας και μας χαλάνε το κέφι… έχω την δραματική υποψία ότι υπάρχουν και φοβερές εξελίξεις στην οικονομική πραγματικότητα της χώρας, αλλά αυτό ούτε που θέλω να το σκέφτομαι. Για μια στιγμή σηκώθηκα από το κρεβάτι, ξεκλειδώθηκα από το δωμάτιο όπου με διατηρώ με ασφάλεια, έβγαλα την κουκούλα από το κεφάλι που με βοηθάει να μην ακούω τα δυσάρεστα νέα και κάθισα να γράψω αυτό το μικρό πόνημα. Τώρα που το τελείωσα, τρέχω γρήγορα να ξανα-κουκουλωθώ και διπλοκλειδωθώ για να ξεφύγω από τα θλιβερά σας νέα.
Χαίρεται!
.jpg)
2 σχόλια:
Τέταρτη μέρα που αρνούμαι να βγω από το σπίτι. Ανησυχώ κι εγώ η ίδια. Έχασα και την κουκούλα μου στα τελευταία επεισόδια και μαζί της την ταυτότητα του μπαχαλάκια, που καίει στο δρόμο του ότι οι άλλοι έκτισαν με κόπο. Ποιά είμαι τώρα ; νοικοκυρά, μητέρα, σύζυγος κάποιου, διαφημίστρια, επιστήμονας, φωτογράφος; Λιγα μείνανε.......... Είμαι η κόρη της νύχτας, αιχμάλωτη του ασημένιου πληκτρολογίου μου και παράφρων μέχρι τρέλλλλλας.
Ωραίο????? Ωαι ο
Φιλενάδα σου , αναμφισβήτητα
Είσαι όλα αυτά που κατέγραψες, αλλά ξέχασες το πιο σημαντικό (για εμένα): είσαι μια αληθινή και εγκάρδια φίλη, ωραία τυπού, με αστείρευτη δημιουργικότητα που επιτείνεται από την κοινωνική κρίση...
Κι άλλα είσαι αλλά δεν τα έχω εύκολα τώρα.
Δημοσίευση σχολίου