Αγκαλιάζω την αδυναμία μου χωρίς να της δείχνω με εμφαντικό τρόπο προτίμηση, πράγμα που θα σκανδάλιζε τη δίδυμη αδελφή της, τη δύναμή μου: κάτι τέτοιο θα ήταν χαζό και θέλω τη δύναμη να την έχω έτοιμη να με συνδράμει, όταν παραστεί ανάγκη: πονηρά σκεπτόμενος, θέλω να τα έχω καλά μαζί της γι’ αυτό την κοιτάζω στα μάτια με καθαρό βλέμμα -όχι ναζιάρικα!- και της ζητάω να μείνει στην άκρη και να με παρακολουθεί.
Οι εποχές που περπατούσα αγέρωχος είτε με ουσιαστικό λόγο ή απλώς επειδή με είχε κυριεύσει η άγνοια φόβου για κάθε τι που με τριγύριζε (δηλαδή, αν το καλοσκεφτεί κανείς, χωρίς λόγο!), πέρασαν ανεπιστρεπτί. Σήμερα πλέον προστρέχω σε αυτούς που με αξιοπρέπεια τίποτα δε ζητούν, αλλά δεν στραβοκοιτάζω κι αυτούς που ζητούν. Κι εγώ το κάνω σε ορισμένες περιπτώσεις εξάλλου…
Όταν περνάς πολλές φορές από τα ίδια στενά, μαθαίνεις τελικά τη διαδρομή και μπορείς να αντιληφθείς πόσα σακιά με βάσανα μπορείς να σηκώσεις στην πλάτη σου. Και πόσες μάχες αξίζει να δώσεις, μπορείς να αντιληφθείς, ακόμη κι αν φαίνονται εξ αρχής χαμένες. Λίγα μπορώ να κάνω για αυτά που διαδραματίζονται εκτός μου. Αλλά για αυτά που συμβαίνουν εντός μου έχω λόγο και μπορώ να τα ορίσω. Φέρνω μπροστά στα μάτια μου αυτά που με κάνουν να αισθάνομαι όμορφα χωρίς να νοιώθω τύψεις και επιδιώκω το διάλογο με τον σκυθρωπό άνθρωπο εντός μου -όλοι κρύβουν έναν τέτοιο- κάτι που παλαιότερα απέφευγα με αποστροφή. Με έκπληξη βλέπω αυτόν τον αντιπαθητικό τύπο -ιδιαίτερα αυτήν την εποχή που οι συνθήκες δυσκολεύουν- να μου χαρίζει κλεφτά χαμόγελα: ποτέ δεν το έκανε παλαιότερα!
.jpg)
5 σχόλια:
Aυτος ο αντιπαθητικος τύπος ο φοβισμένος ο κλεισμένος στο πλέγμα που του έφτιαξαν οι άλλοι, αυτός έχει υπερισχυσει στους χαλεπούς χρόνους τουτους δω. Αναμένω να επαναστατησει ο εν υπνωσει δυνατος ελεύθερος υπερήφανος εαυτός μας (αν υπάρχει ακόμα)
Έχεις καθόλου πληροφορίες για το πότε θα γίνει αυτό; Όπως έχω καταθέσει πολλές φορές στο blog, δεν έχω ελπίδες,πλέον, πίστη έχω μόνο...
Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μας την αναμονή σου.
Πληροφορίες όχι, δεν έχω. Γνώση. έχω της ιστορίας που επαναλαμβάνεται και έχει αποδείξει ότι οι λαοί επαναστατουν όταν πιάσουν πάτο. Φαίνεται πως δεν τον έχουμε πιάσει ακόμα. Να είμαι βέβαιη πως δυστυχως(όσον αφορά το βραχυπρόθεσμο του πράγματος) αλλά και ευτυχώς (ως προς το μακροπρόθεσμο), θα τον πιάσουμε αυτόν τον πάτο εντός του έτους. Και τότε θα επαναξιολογησουμε τις αξίες μας και θα διαχωρισουμε ξεκάθαρα τα αυθεντικά από τα γκεμπελιστικα δοτα άχρηστα.
Θα ξαναβρούμε τους εαυτούς μας μέσα στα σφαγεια
Ελπίζω όμως όταν τον πιάσουμε τελικά τον πάτο (οσονούπω), να το νοιώσουμε βαθιά μέσα μας και και να καθαρθούμε, ώστε τελικά να πιάσει τόπο όλη αυτή η φθορά και ο πόνος. Και αυτό πρέπει να ισχύσει για όλους μας και όχι μόνο για κάποιους ιδιόρρυθμους δαχτυλοδεικτούμενους. Πάντα έχω την ανησυχία οτι την ώρα της κάθαρσης μπορεί πολλοί από εμάς να είναι αφηρημένοι βλέποντας ένα τούρκικο σήριαλ στην τηλεόραση...
Ούτως ή άλλως , ό,τι και να βλέπουν στην τηλεόραση, αφηρημενοι έως αποχαυνωμένοι θα είναι. Κι ενώ η βάρκα θα βουλιάζει αυτοί θα αγωνιούν για το χρώματα της κυλότας της απεσταλμένης στην Eurovision αοιδου μας, για το νέο look του Σαμαρα ( του Τρυφωνος φυσικά) και για τη νέα μόδα στα σαλόνια του Μπακιγχαμ.
Το θέμα είναι ... θα έχουν ρεύμα ώστε να ανοίγουν τηλεόραση; Τα μαύρα τελειώνουν, οι συντάξεις των παππούδων εξαϋλωθηκαν , οι τράπεζες δεν δίνουν χαρατσοδανεια, ενώ τρέχουν οι δόσεις για τα διακοποδανεια...
Είμαι βέβαιη πως ούτε ο Εζελ ούτε ο Σάκης θα μπορούν να βοηθήσουν το σύστημα πια.
Δημοσίευση σχολίου