Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Επανιδρύοντας την αλήθεια της ζωής μετά τις διακοπές



Σήμερα ήταν η τελευταία ημέρα στο γραφείο προ των θερινών διακοπών. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, σκέφτομαι καταρχήν να κάνω αυτό ακριβώς που υπαινίσσεται η λέξη “διακοπές”: να διακόψω.

Οι επίπλαστες αποδράσεις συνήθως τελειώνουν βίαια με την επαναφορά στον πρότερο βίο προ των διακοπών. Γι αυτό το λόγο, τις αποφεύγω. Δεν είμαι σίγουρος τί είναι καλύτερο: να ξεκινήσεις επανιδρύοντας την καθημερινότητα (και μέσω αυτής την αλήθεια της ζωής) με τον κίνδυνο να διαπιστώσεις οτι οι δυσκολίες εισέρχονται σαν παλλακίδες που αποκτούν δικαιώματα στη ζωή σου ή να συνειδητοποιήσεις με ελαφριά καρδιά οτι τα πράγματα βρίσκονται εκεί ακριβώς που τα άφησες πριν φύγεις και τίποτα δεν άλλαξε;

Μετά από σκέψη, επιλέγω την πρώτη κουρτίνα γιατί έχω πάντα την ελπίδα οτι μια διακοπή από την καθημερινότητα μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματική ανάνηψη και να επιτρέψει σε νηφάλιες σκέψεις να με βοηθήσουν στην επανίδρυση μιας καλύτερης αλήθειας της ζωής από αυτήν που είχα διαπιστώσει διακόπτοντας. Ποτέ δεν ξεχνώ τα λόγια του αγαπημένου μου Aldous Huxley: Η αλήθεια είναι σημαντική, αλλά από πρακτική σκοπιά η σιωπή γύρω από την αλήθεια είναι σημαντικότερη. Εν κατακλείδι, αποχωρώντας για τις διακοπές δεν αρνούμαι τη διαπιστωμένη αλήθεια, αλλά σιωπώ, την ξεχνώ και την επανακαλύπτω, ελπίζοντας οτι στην επανίδρυσή της θα εμφορούμαι από πιο θετικά συναισθήματα.

Βλέπω πίσω στο κείμενο οτι χρησιμοποίησα την έκφραση “επανίδρυση της αλήθειαςτης ζωής”. Καλό μου ακούγεται: επανιδρύω την αλήθεια της ζωής σαν να πρόκειται για αποικία (μόνο που αυτή η αποικία είναι συναισθηματική), χρησιμοποιώντας τα ίδια συστατικά που ανέκαθεν είχα στη διάθεσή μου αλλά τώρα υπάρχει η ελπίδα να αλλάξει η χρήση τους και να προκύψει κάτι διαφορετικό σαν αλήθεια της ζωής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: