Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Πνευματικά σπορ: προτάσεις δέχομαι με χαρά, υποδείξεις όμως όχι.




Mε ελλειπτικές κινήσεις τριγυρνώ νωχελικά γύρω από το τέλειο κυκλικό σχήμα χωρίς αρχή και τέλος (την αληθινή ζωή, ίσως;). Μου αρκεί που μπορώ να κινούμαι γύρω του και δεν έχω άλλες απαιτήσεις. Η αναζήτηση της υπέρτατης ουσίας της ζωής είναι ένα ευγενικό πνευματικό σπορ με το οποίο ασχολούμαι πολλά χρόνια αλλά, δυστυχώς, παρά τις πολυετείς αναζητήσεις μου, έχω πλήρη άγνοια. Μέσα στην απλότητά του σχήματος, με πλημμυρίζουν κύμματα θαυμασμού και δέους για τη μεγαλοφυή σύλληψή του. Πώς τα κατάφερε ο δημιουργός του; Αλλά πάλι, προσπαθώ να χωρέσω το αχώρετο σε ένα μικρό δωμάτιο μέσα μου. Είναι άραγε ένας τρυφερός συμβιβασμός με την ύπαρξη του θείου που υπάρχει (και) εντός μου, ή μήπως είναι μια ανυπόμονη αποδοχή ντε φάκτο του μεγαλείου, με την ελπίδα να προχωρήσω χωρίς χρονοτριβή στην επόμενη σελίδα με την αποκάλυψη; Σαν τον Gaudí (*), συμβιβάζομαι με την ιδέα οτι εκβιαστικά δε θα δώ το τέλος και, αφού  η φαντασία είναι εντελώς υποταγμένη στη σκληρή πραγματικότητα, γνωρίζω οτι δε θα είμαι εγώ αυτός που θα κλέψει ένα βλέμμα στον παράδεισο πριν της ώρας του. Κι έτσι, μένω στην άκρη δύσθυμος μερικές φορές αλλά βαθειά ευτυχισμένος και ευγνώμων, περνώντας υπομονετικά με όσο περισσότερη αξιοπρέπεια μου είναι δυνατόν το γήινο χρόνο: προτάσεις δέχομαι με χαρά για το πώς μπορώ να περάσω δημιουργικά τον χρόνο αναμονής, υποδείξεις όμως όχι.

 
(*)Antoni Gaudí (1852-1926: Καταλανός μοντερνιστής αρχιτέκτονας που πέθανε πριν προλάβει να ολοκληρώσει το έργο ζωής του, την εκκλησία Sagrada Familia στη Βαρκελώνη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: