Τα φόρουμς των ραδιούργων ψυχών και οι από μηχανής δαίμονες

Υποχθόνιες φυσιογνωμίες έρχονται στο προσκήνιο και σκοτεινοί λογισμοί εμφανίζονται στο φως χωρίς δισταγμό: η εποχή είναι κατάλληλη, όλοι οι άνθρωποι στεκόμαστε ακίνητοι, ζαλισμένοι από αυτά που συμβαίνουν τριγύρω μας. Κανείς δε δείχνει να έχει το κουράγιο να αντιδράσει ουσιαστικά: οι φωνασκίες και τα γαυγίσματα εξάλλου, έχουν προ πολλού πάψει να θεωρούνται ουσιαστική αντίδραση.

Η ακινησία μας κάλλιστα μπορεί να θεωρηθεί ως αποδοχή των ύπουλων σχεδίων και ενθάρρυνση για ακόμα πιο θλιβερές εξελίξεις. Και αν, κάποια στιγμή,  πάνε κάποια μάτια να ξεστραβωθούν για να δουν καθαρά τί συμβαίνει στο προαύλιο των φυλακών όπου όλοι αυλίζονται, αίφνης εμφανίζονται λιμοκοντόροι νταήδες σαν από μηχανής δαίμονες που λαμβάνουν μέρος στο φόρουμ των σκοτεινών ψυχών και με πομπώδη σχήματα λόγου αποσπούν την προσοχή του δυστυχούς κοινού από τα ουσιώδη. Βάζοντας τα μεγάλα ιδανικά στο τραπέζι που αποτελούν αδιαπραγμάτευτες αλήθειες για το κάθε εχέφρονα άνθρωπο (όπως είναι η πατρίδα), προσεταιρίζονται τη κοινή γνώμη και εξυπηρετούν σκοτεινούς στόχους χωρίς να γνωρίζουν μερικές φορές οι ίδιοι οτι είναι υποχείρια  αόρατων συμφερόντων.

Μόνο που στη σύγχρονη εποχή ο ξύλινος γερανός («μηχανή») με τον οποίο εισέρχονταν στις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες οι θεοί για να δώσουν τη λύση σε κάποιο αδιέξοδο του δράματος, έχουν αντικατασταθεί από την τηλεόραση με την οποία εισβάλλουν στη ζωή μας οι δαίμονες. Κι αυτοί, μεταμφιεσμένοι σε αγανακτισμένους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, κερδίζουν σταδιακά πόντους στην ζωή μας... μήπως ποσοστιαίους πόντους σε εκλογικά αποτελέσματα;