Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Τελικά, ο αυστηρός ορθολογισμός είναι μεγάλη υπόθεση στη σημερινή εποχή...



Εμπλουτισμένος με ελπίδες που δε βασίζονται στην κοινή λογική αλλά στην προηγούμενη εμπειρία της ζωής του, αφήνει για μια στιγμή τις ελπίδες στο Θεό που πάντα του δίνουν δύναμη και αποφασίζει να χρησιμοποιήσει ένα αυστηρό μαθηματικό μοντέλο τετράγωνης λογικής για να αντλήσει συμπεράσματα για το αν υπάρχει δυνατότητα σωτηρίας: 
 
Έχουμε και λέμε λοιπόν... καταρχήν η αποχαιρετιστήρια αγκαλιά της γυναίκας του την ώρα που έφευγε από το σπίτι για τη δουλειά του. Και μαζί μ’ αυτό, οι βαρειές φωνές των παιδιών που σταμάτησαν για λίγο την επανάσταση της εφηβίας για να αποχαιρετίσουν τον πατέρα τους.

Φέρνει στο μυαλό του τις πρόσφατες εικόνες από ένα γεμάτο φεγγάρι που είδε στον ουρανό της Αττικής πριν από 1-2 μέρες και θυμάται οτι τυχαία (;) άκουσε στο γυμναστήριο όπου αναπλάθεται το αγαπημένο του κομμάτι του Paul από την μετά-Beatles εποχή (Somedays) πριν πάει στη συνάντηση με έναν καλό φίλο.

Εκείνη τη στιγμή, την ώρα που φέρνει στο μυλό του τη χθεσινή απογευματινή συνάντηση, μπαίνει και το υγρό στοιχείο στην επιστημονική ανάλυση για να επιβεβαιώσει το “καλώς έχειν” του σκεπτικού του: θυμάται το ούζο που ήπιαν στο αγαπημένο του ουζερί από τα φοιτητικά χρόνια: το ΑΘΗΝΑΪΚΟ στον πεζόδρομο της Θεμιστοκλέους στο κέντρο της Αθήνας.

Ε ναι λοιπόν, υπάρχει υπάρχει δυνατότητα σωτηρίας! Τελικά, ο αυστηρός ορθολογισμός είναι μεγάλη υπόθεση στη σημερινή εποχή. Αυτά να τα βλέπουν αυτοί που προχωρούν στη ζωή τους με συναισθηματικές δοξασίες!

Σημ. Η φωτογραφία (που ταιριάζει με το κείμενο!) είναι από τη σχολική εκδρομή της 1ης Μαΐου του 1978 (δεν μπορώ όμως να θυμηθώ πού!), όπως και η φωτογραφία μου από την ίδια εκδρομή όπου είμαι μεταμφιεσμένος σε νέο της εποχής των 70ies...

Δεν υπάρχουν σχόλια: